.....................................

..เพราะมนุษย์ต้านกระแสความอยากของตนไม่ได้
การแสวงหาจึงเกิดขึ้น เพราะการเปรียบเทียบ
เพราะการถูกเบียดเบียน มนุษย์จึงอยากมี อยากได้
อยากครอบครองเกินจำเป็น ด้วยคิดว่าจะเอาให้เหนือกว่าผู้อื่น
แต่อนิจจามนุษย์เอ๋ย...ยังไม่เคยมีใครเลยแม้สักคนที่ยืนอยู่เหนือใครได้จริงๆ
..ทำไมมนุษย์เราต้องการเกียรติยศ อำนาจ บริวาร หรือเงินทองมากมาก
ก็เพราะพวกเขาคิดว่านั่นคือที่มาแห่งความสุข
แต่เมื่อได้มาแล้วกลับรู้สึกเฉยๆ ลองสอบถามผู้เคยได้เคยมีดูเถิด
ผู้ไม่ได้ก็ดิ้นรนให้ได้มา เมื่อได้มาแล้วก็เบื่อและอยากได้สิ่งใหม่ต่อไปอีก

มีบางคนถามว่า..ไม่ใช่เพราะการแสวงหาดอกหรือที่ทำให้โลกเจริญขึ้น ก้าวหน้าขึ้น ?..
..แต่สังคมยิ่งเจริญแต่รั้วบ้านกลับยิ่งสูง
ยิ่งพัฒนา ลูกกรงเหล็กยิ่งแน่นหนาแล้วอะไรล่ะที่เรียกว่าเจริญก้าวหน้า
นั่นอาจเป็นเพียงความสะดวก สบายทางกายกระมัง
คิดดูเถิด บางครั้งในขณะที่ตึกสูงเฉียดฟ้าแต่ใจมนุษย์กลับดิ่งลงต่ำสุด

วิถีชีวิตที่สงบเงียบ และเรียบง่าย ถือว่าชีวิตเป็นธรรมชาติ
ความกลมกลืนของชีวิตน่าจะมีกับธรรมชาติมากกว่าความเจริญก้าวหน้าทางเทคโนโลยี
...มนุษย์เลือกเกิดไม่ได้แต่เลือกแสวงหาได้
อย่างที่พระพุทธองค์ทรงแสวงหา นั่นคือความเป็นอิสระแห่งใจ
มิใช่การยอมเป็นทาสไม่จบสิ้น…..

………………………

ดีคับแวะทักทาย

หวัดดีๆคับ โทษทีนะ รับช้า เพิ่งเห็นน่ะ

เม้นๆๆหายไปไหนหรอ
คิดถึงจัง

หวาดดี คราฟ

ชื่อไรหรอ คราฟ

พมต้นงาบ

เม้นๆ

จร้า

คนน่ารัก

มาเม้นส่งคนสวยเข้านอนนะคร๊าฟฟ

ฝันดีนะคร๊าฟฟ

ทาน แย้ว คร้าฟ
ฝาน ดี นะคร้าฟ
แล้ว มาเม้น ให้บ่อยๆ น้า
บ๊ะ บ่าย คร้าฟ

เม้น จ้า เม้น

มาเม้นทักทายนะคร๊าฟฟฟ

วัสดีคับ
บายดีมั้ยจร้าหน่อย
เงียบไปน้านนาน
ยังงัยก็ฝันดีนะครับ

...............................

ความงามของท้องฟ้ายามอาทิตย์จะอัสดง
เป็นความงามที่กำลังจะเดินไปสู่ความมืดมิด
เป็นความงามที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลง จากเช้าแดดอ่อน
จากสายแดดแก่ ยามบ่ายแดดร้อนจ้า และย่ำค่ำอากาศเย็นสบาย
ชีวิตของคนก็ไม่ต่างอะไรกับการโคจรของดวงอาทิตย์
จากวัยเด็กก้าวเข้าสู่วัยรุ่น วัยหนุ่มสาว วัยชรา
ความเร่าร้อนและสงบเย็นของอารมณ์แตกต่างกัน เหมือนแสงแดดที่ต่างกาล

พระอาทิตย์ที่อัสดง เรายังรู้ว่าอีกไม่นานก็จะกลับมาเยือนในวันพรุ่ง
แต่การเปลี่ยนแปลงในชีวิตของมนุษย์นั้น
เราไม่ทราบเลยว่าโอกาสมาเยือน ณ ที่เดิมแห่งนี้ อีกหรือไม่
เพราะฉะนั้น...ชีวิตคือการเปลี่ยนแปลง
นักสร้างชีวิตต้องรู้จักปรับปรุงตนพัฒนาตน
แม้ไม่รู้ว่าจะกลับ ณ จุดเดิมหรือไม่
แต่การเป็น.. ที่มีชีวิตอยู่ขณะนี้ เราได้ปรับปรุงชีวิต
ให้ดีได้หรือยัง....นั้นต่างหากเป็นสิ่งที่น่าภาคภูมิใจ.....

........................